14/01/'07
Robin Hilary Ashe-Roy
NUKLEUS
JAZZ TRIO
ΑΘΗΝΑ, ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΝΕΟ ΕΤΟΣ 2006/2007
Φτάνοντας στην Αθήνα με το φλάουτο μου και μερικά ρούχα, αποφάσισα να ερευνήσω την τοπική jazz σκηνή και αφού είχα μιλήσει τηλεφωνικά με έναν συνεργάτης του Παράφωνου, αποφάσισα, κατόπιν συμβουλής του, να δω τους Nukleus την βραδιά μετά τα Χριστούγεννα.
Ανεβαίνοντας τις σκάλες ενός αρχέτυπου club, απαλά φωτισμένο και με την ατμόσφαιρα που θα περίμενε κανείς, έπιασα την κουβέντα με τον μπασίστα, Περικλή (Τριβόλη) που με καλωσόρισε και με σύστησε στον Γιάννη (Σταυρόπουλο), τον ντράμερ και τέλος στον Σάμι (Αμίρι), τον πιανίστα. Κανείς τους δεν είχε κάποια περίεργη στάση, και μου είπαν ότι μπορούσα να παίξω μαζί τους στο δεύτερο σετ.
Γύρω στις 11:00 το βράδυ, σ' ένα κατάμεστο με ανθρώπους και καπνό club, οι μουσικοί ξεκίνησαν με σκληρές post bop φράσεις να παρασύρουν το ακροατήριο στον δεξιοτεχνικό τους κόσμο, κεντημένο με μουσική τέχνη υψίστου βαθμού. Σε αυτό το επίπεδο η τεχνική είναι σχεδόν δεδομένη, αλλά το να καταφέρει κανείς να την ανάγει σε έναν πολυμετρικό, πολυρυθμικό κεραυνό των θεών είναι απλά κάτι το ηρωικό.
Και οι τρεις μουσικοί «τραγούδησαν» με μια φωνή - πολλά μυαλά, μία φωνή. Το ηχόχρωμα των τυμπάνων γέμισε το club με εντυπωσιακές αντηχήσεις που αλληλεπιδρούσαν με τον βιρτουόζο Σάμι στο πιάνο, ο οποίος έσκιζε τον αέρα σαν αστραπή με τους αρπισμούς του δεξιού του χεριού καθώς το μπάσο του Περικλή κάλπαζε με επιδέξιες κινήσεις - πω πω αυτοί οι κάλοι!
Το να πας στην Ελλάδα και να δοκιμάσεις ποιότητα τέτοιου μεγέθους, δεν είναι κάτι που προσφέρεται για σαρκασμό. Άνθρωποι με κυνική στάση προς την ζωή και ιδιαιτέρως την jazz πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψη τι συμβαίνει σ' αυτό το μέρος του κόσμου, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στο ντόπιο ταλέντο που φυτρώνει έξω από την πόρτα τους. Η ποιοτική μουσική είναι μια τέχνη που ξεπερνά τα γεωγραφικά όρια, την ιστορία και τα πλαίσια του χώρου και του χρόνου, δίνοντας στους ακροατές κάτι που θα θυμούνται σε όλη τους τη ζωή. Οι Αθηναίοι διοργανωτές θα πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψη τους αυτό το γεγονός και να δώσουν προσοχή στον κόσμο που κυκλοφορεί γύρω τους. Για να είμαι δίκαιος όμως, αυτό δεν είναι μόνο ένα ελληνικό φαινόμενο, κάποιος μπορεί να το δει σχεδόν παντού. «Βλέπουμε το δέντρο αλλά δε βλέπουμε το δάσος».
Αυτή η μπάντα μπορεί να παίξει σκληρά και γρήγορα αλλά είναι επίσης ικανή να επιδείξει ταλέντα και στο είδος της μπαλάντας, βρίσκοντας χώρο και χρόνο για εύηχες συγχορδίες που κυριαρχούν και λειτουργούν ως πεδία δράσης για ευφάνταστους αυτοσχεδιασμούς. Μια διασκευή Chopin και ένα κομμάτι του Richie Beirach άγγιξαν τις απαραίτητες αρμονίες σε αντιπαράθεση με το ασυγκράτητο modal παίξιμο που γινόταν πριν.
Κατάφερα να παίξω μ' αυτή την μπάντα σε δυο εμφανίσεις και ήταν η εμπειρία της ζωής μου, βρίσκοντας χρόνο να ελιχθώ πάνω από τους γρήγορους ρυθμούς κάποιων standards, είχα την αίσθηση ότι όλα ήταν φυσικά χωρίς πίεση. Το κλειδί ήταν να αφουγκράζεσαι, πράγμα σπάνιο στις μέρες μας όπου μουσικοί παράγονται συστηματικά κατά εκατοντάδες χωρίς να έχουν διδαχθεί να ακούν.
Κατά την επιστροφή μου σε άλλα μέρη της Ευρώπης, αυτό που θα κρατήσω δεν είναι μόνο το πάθος που είναι η Ελλάδα, αλλά και η προσγειωμένη χωρίς ανοησίες προσωπικότητα των μουσικών.
Robin Hilary Ashe-Roy, Φλαουτίστας
Λονδίνο 2007
session 26/12/06 and 02/01/07 with guest: Robin Hilary Ashe-Roy flaute
Photos: Nicolas Nukleus Session 26.02.'06
Nukleus Session 1. Set 02.01.'07
Download_PDF print version Greek NUKLEUS JAZZ TRIO του Robin Hilary Ashe-Roy 140 KB
NUKLEUS JAZZ TRIO
ATHENS CHRISTMAS AND NEW YEAR 2006/2007_by Robin Hilary Ashe-Roy
English 07.01.'07
Συνέντευξη των Nukleus στο περιοδικό "Δίφωνο"